Padel: Βελτίωση Απόδοσης Μέσω του Εσωτερικού Διαλόγου

Όταν παίζουμε αγώνες, αντιμετωπίζουμε καταστάσεις όπου πρέπει να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να υπερβούμε τα όριά μας. Ο παίκτης/η παίκτρια που καταφέρνει να εκφραστεί στο γήπεδο με μεγαλύτερη ελευθερία, άνεση, αποφασιστικότητα, με τακτική και με τεχνικές ικανότητες, κερδίζει συνήθως το παιχνίδι. Και γι’ αυτό, πρέπει να είμαστε πολύ ξεκάθαροι στο ποια είναι τα δυνατά μας σημεία και ποια είναι τα αδύναμα. Και στην πορεία του παιχνιδιού, να μπορούμε να εντοπίζουμε ποια είναι τα δυνατά και αδύνατα σημεία των αντιπάλων μας. 

Αλλά ας ξεκινήσουμε από εμάς γιατί στόχος μας είναι πάντα να εστιάζουμε στα πράγματα που εξαρτώνται από εμάς.

Αυτογνωσία παίκτη

Αυτογνωσία είναι όρος που χρησιμοποιείται στην ψυχολογία για να περιγράψει τις πληροφορίες που αντλεί ένα άτομο όταν βρίσκει απάντηση στην ερώτηση “Πώς είμαι;”, “Ποιος/ποια είμαι;”. Και είναι πάρα πολύ σημαντικό εάν θέλουμε να παρουσιάσουμε βελτίωση, να γνωρίζουμε όσο γίνεται περισσότερα για εμάς και τη συμπεριφορά μας σε διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Πώς αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές εργασίες; Έχουμε αποφασιστικότητα, σταθερότητα, εργατικότητα, αφοσίωση;

Όσον αφορά το Padel λοιπόν, πρέπει να προσδιορίσουμε τα δυνατά μας χαρακτηριστικά, την τεχνική και την τακτική μας όταν αγωνιζόμαστε. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πώς να αξιολογούμε τις δυνάμεις μας. Αυτό θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας σε δύσκολες στιγμές, και  θα μας δώσει τη δύναμη να αγωνιστούμε καλύτερα.

Όπως όλοι οι στόχοι στη ζωή, η αυτοβελτίωση χρειάζεται οργάνωση και συγκεκριμένα βήματα για να επιτευχθεί. 

Εσωτερικός διάλογος

Photo: worldpadeltour.com

Μια σημαντική πτυχή, είναι να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί ο “εσωτερικός διάλογος” την ώρα που αγωνιζόμαστε. Ο εσωτερικός διάλογος είναι όλα αυτά, τα ωραία ή τα άσχημα, που λέμε στον εαυτό μας την ώρα του αγώνα. Τα οποία είναι πάρα πολύ καθοριστικά για την έκβασή του.

Ο αρνητικός εσωτερικός διάλογος μας προκαλεί φθορά, μας αποσυνδέει από το παρόν, αποσπά την προσοχή μας, και επιδεινώνει την απόδοσή μας. 

Έχετε παρατηρήσει πώς είναι ο εσωτερικός σας διάλογος την ώρα που παίζετε; Έχετε αντιληφθεί τι λένε οι “σαμποτέρ” του μυαλού σας;

“Τι βλακεία έκανα”
“Πώς έχασα αυτήν την μπάλα;”
“Γιατί είμαι τόσο αργή-ός”

Όσο επιτρέπουμε στο μυαλό μας να στέλνει αρνητικά μηνύματα στο σώμα, επηρεάζονται αντίστοιχα οι κινήσεις μας και τα χτυπήματά μας. Το σώμα λαμβάνει μπερδεμένα σήματα από τον εγκέφαλο, για το πόση δύναμη πρέπει να βάλουμε ή τι γωνία πρέπει να έχει η ρακέτα και έτσι η μπάλα καταλήγει σε τελείως διαφορετικό σημείο από αυτό που επιθυμούμε.

Αντίθετα, όσο περισσότερο το μυαλό μας βρίσκεται στο παρόν και συγκεντρώνεται στον αγώνα, τόσο σωστότερες είναι οι αποφάσεις μας, τόσο καλύτερα “διαβάζουμε” το παιχνίδι και τόσο περισσότερες λεπτομέρειες μπορούμε να αναλύσουμε στην συγκεκριμένη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε.

Το πρώτο βήμα είναι να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί το μυαλό μας, δηλαδή τι λέμε στον εαυτό μας την ώρα που παίζουμε. Το δεύτερο βήμα είναι να είμαστε ξεκάθαροι για το πώς θέλουμε εμείς να λειτουργεί το μυαλό μας την ώρα του αγώνα.

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στον εαυτό μας ότι το μυαλό μας δεν είμαστε εμείς. Είμαστε απείρως σοφότεροι-ες από το μυαλό μας, είμαστε η συνείδηση ​​που παρατηρεί πώς λειτουργεί το μυαλό μας και πρέπει να το εκπαιδεύσουμε ώστε να να είναι μαζί μας, όχι αντίπαλος.

Κάντε την ακόλουθη άσκηση:

Αρχίστε από τα απλά φιλικά παιχνίδια που δίνετε να λέτε θετικές φράσεις στον εαυτό σας που θα βοηθήσουν το μυαλό σας να εστιάσει στα θετικά.

Για παράδειγμα: Αντί να σκέφτεστε πώς μπορείτε να χάσετε αυτήν τη μπάλα, πείτε στον εαυτό σας: “Πάμε λοιπόν, πάρε σωστή θέση και συγκεντρώσου στην μπάλα”. “Σβήστε” προσωρινά ό,τι συμβαίνει τριγύρω σας και συγκεντρωθείτε στη μπάλα απέναντί σας. Όχι στον αντίπαλο, ούτε στον συμπαίκτη. Στη μπάλα, η οποία σε λίγο θα έρθει στη δική σας πλευρά. Κοιτάξτε τη “στα μάτια”. Ανοίξτε το χέρι σας και απαντήστε με το ίδιο χτύπημα που κάνετε πάντα στη συγκεκριμένη κατάσταση και ξέρετε ότι είναι συνήθως επιτυχημένο.. Ξανά και ξανά. Αν πρέπει να απαντήσετε με λόμπα, κάντε λόμπα. Αν συνήθως απαντάτε με δυνατό φλατ χτύπημα, κάντε το! Εδώ καλό είναι να γνωρίζετε ότι ένα απλό φλατ χτύπημα είναι πολύ πιο ασφαλές από ένα slice. Αλλά αυτό θα το δούμε σε άλλο άρθρο που θα έχει να κάνει πιο πολύ με την τεχνική.

Αντί να σκέφτεστε λοιπόν πόσο λάθος το κάνετε, απλά συγκεντρωθείτε, σκεφτείτε θετικά και κάντε το ξανά και ξανά , εκατό, διακόσιες, χίλιες φορές! 

Παρακολουθώντας τις κινήσεις των ματιών τους, συνειδητοποίησα ότι οι σπουδαίοι παίκτες εστίαζαν στη μπάλα για περισσότερο χρόνο από άλλους. Δεν άλλαζαν την εστίασή τους τόσο συχνά όσο οι αρχάριοι. Και ακόμη και οι καλύτεροι από αυτούς είχαν καλές και κακές μέρες, οι οποίες επίσης σχετίζονταν με το πόσο χρόνο μπορούσαν να διατηρήσουν την εστίαση τους σε ένα πράγμα τη φορά. 

Serena Williams

Photo: worldpadeltour.com

Πάρτε μια ανάσα λίγο πριν έρθει η μπάλα ή λίγο πριν ξεκινήσετε να σερβίρετε εσείς και εκπνεύστε λίγο πριν ξεκινήσει ο πόντος. Έτσι αδειάζετε το μυαλό σας, χαλαρώνουν στιγμιαία οι χτύποι της καρδιάς, μειώνεται το άγχος σας, και αφήνετε στο μυαλό σας μόνο τις σύντομες και απλές τεχνικές εντολές που δίνει στο σώμα. Συγκεντρωθείτε απόλυτα στο μπαλάκι το οποίο σε λίγο θα είναι στην πλευρά σας. Έτσι θα δείτε ότι σιγά-σιγά θα έχετε αποτελέσματα.

Επαναλάβετε!

Μια ακόμα μικρή παγίδα στον εσωτερικό διάλογο, είναι τα χρονικά κενά μεταξύ των πόντων:

Αυτές οι στιγμές πολλές φορές αποτελούν εκκολαπτήριο αρνητικών σκέψεων γιατί δίνουν στο μυαλό το χρόνο να κάνει πάλι τις σκανδαλιές του: Να μας θυμίσει ότι θα κάνουμε λάθη, να μας τονίσει ότι δεν θα τα καταφέρουμε! Αν έχετε παρατηρήσει στους αγώνες τένις, μεγάλοι παίκτες και παίκτριες (ακόμα και στο Top Ten) αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο ζήτημα με μικρές ιεροτελεστίες που “σβήνουν” τα χρονικά κενά και αυξάνουν τη συγκέντρωση.

Ο Ναδάλ εφαρμόζει μία (διάσημη πια) ιεροτελεστία: Λίγο πριν εκτελέσει το σερβίς του, σκάει τη μπάλα στο έδαφος με τη ρακέτα του και το ελεύθερο χέρι του κάνει μια σειρά από κινήσεις, πάντοτε με την ίδια σειρά! Έτσι πετυχαίνει τη μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση. Εστιάζει εκεί ακριβώς που πρέπει: στο τεχνικό κομμάτι.

Άλλοι παίκτες περιμένουν το σερβίς του αντιπάλου, εστιάζοντας σε ένα σημείο του γηπέδου και μετά γυρνούν το βλέμμα τους ξανά στη μπάλα πολύ λίγο πριν την εκτέλεση του σερβίς (Τζόκοβιτς). Άλλοι απλά χαμογελούν (!) την ώρα που περιμένουν το σερβίς (ναι, το έχουμε δει και αυτό) ώστε να είναι σε θετική διάθεση το μυαλό τους και να δώσει μόνο τις τεχνικές εντολές του προς το σώμα.

Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή ανάλογα με την πολυπλοκότητα της σκέψης του κάθε παίκτη ή της κάθε παίκτριας.

Η διαμόρφωση του εσωτερικού σας διαλόγου είναι ζήτημα αποφασιστικότητας, επιμονής και πολλών επαναλήψεων. Πρέπει να επιμείνετε, να εκπαιδεύσετε το μυαλό σας θετικά. Δεν θα εξαφανιστούν ξαφνικά και ως εκ θαύματος όλα αυτά τα “μαργαριτάρια” που λέτε στον εαυτό σας σε κάθε παιχνίδι, αλλά με τη δουλειά και την προπόνηση σταδιακά θα ευθυγραμμίστε το μυαλό σας με τους στόχους σας. Δουλέψτε, δουλέψτε σκληρά και θα δείτε ότι τα αποτελέσματα θα έρθουν. Και μετά από αυτό είναι σίγουρο ότι θα αρχίσετε να είστε υπερήφανοι-ες για το παιχνίδι σας!

Το συγκεκριμένο είναι βασισμένο σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Neki Berwig από το 2018 (του οποίου το link δυστυχώς πια αγνοώ) σχετικά με τον εσωτερικό διάλογο στο Padel. Εμπλουτίστηκε και με κάποια δεδομένα από το χώρο του Τένις.

Ποια είναι η άποψή σας; Εσείς έρχεστε αντιμέτωποι-ες με τέτοιες σκέψεις στον αγώνα; Πόσο ζημιά σας κάνουν ή πόσο σας ωφελούν στο παιχνίδι σας; Γράψτε μας στα σχόλια την εμπειρία σας